Need Help SoS

(admin@rayhanehjabbari.com)**برای ترجمه ای دلنوشته های ریحانه به همه ای زبانهابه کمک احتاج داریم لطفا اگر مایل هستیدکمک کنید به ما امیل بفرستید**

حقوق بشر-Humans Rights

روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

تاريخچه روز جهانی محو خشونت عليه زنان
 
چون اين روز منسوب به گراميداشت خاطرات سه دختر تبعه جمهوری دومينيکن است که زير پاشنه های ديکتاتور رافائل تروئيلو قربانی شدند، لذا قبل از همه بايد مختصرا . ً با سرزمين مذکور آشنا شد دومينيکن ( Republic of Dominican )، در بخش شرقی جزيره هيسپانيولا( Hispaniola ) دريای کارائيب موقعيت دارد. پايتخت آن سانتو دومينگو ( Santo Domingo ) بوده، شهر های مهم آن سانتياگو، لا رومانا، سان فرانسيسکو د ماکوريس، ر و سان کريستوبال است. مساحت دومينيکن 48.671 کيلومتر مربع و جمعيت آن 9 ميليون نفر است. هائيتی در جزيره هيسپانيولا همسايه غربی دومينيکن است. دومينيکن از قرن 16 تا سال 1821 م، مستعمره اسپانيا بود، تا سال 1844م، قسمتی از هائيتی محسوب ميشد، سرانجام دومينيکن در روز 27 فبروری سال 1844م، از هائيتی مستقل شد. دومينيکن بعد از استقلال سال 1930 تا 1961م، به مدت 31 سال در دست رافائل تروئيلو بود . داکتر خواکين بالاگوئر ريکاردو از حزب اصلاح طلب سوسياليست مسيحی در سال 1986 م، رئيس جمهور دومينيکن شد . در انتخابات سال 2004 م، ليونل فرناندز به رياست جمهوری رسيد . واحد پول دومينيکن پزو می باشد ، صادرات دومينيکن را شکر و فرو نيکل تشکيل می دهد ، توريسم در دومينيکن رواج و رونق دارد . کشور فدرالی دومينيکن شامل 29 ايالت 
است.سه دختر خانواده ميرابال، پاتريا، مينروا و ماريا ترزا در سالهای 1927 ،1924 و 1935 م، درمنطقه يی که امروز در جمهوری دومينيکن ايالت سی باس ناميده ميشود، متولد شدند. هر سه تن آنها تحصيلات متوسطه را به پايان رسانيده، مينروا و ماريا برای ادامه تحصيلات وارد دانشگاه شدند. هر سه خواهر و همسران شان درگير مبارزه با رژيم " تراجيلوRafael Trujillo 1930-1961) بودند، و عليرغم پيگردها و زندانی شدنهای مکرر بازهم در فعاليتهای سياسی عليه خودکامگی های " تراجيلو" اشتراک ميکردند. در جنوری 1960 م، پاتريا رهبری جلسه يی را به عهده داشت که به تأسيس " نهضت مقاومت سری" منجر گرديد.
اوايل نوامبر، " تراجيلو" اعلام کرد که دو مشکل اساسی او کليسا و خواهران ميرابال هستند. روز 25 نوامبر، هنگامی که خواهران ميرابال در مسير رفتن به ملاقات همسران زنداني شان بودند، در يک "حادثه رانندگی" کشته شدند. اين حادثه خشم و اعتراض عمومی را برانگيخت. قتل فجيع خواهران ميرابال در واقع رويدادی شد که به نهضت عمومی ضد تراجيلو کمک کرد، چنانکه پس از گذشت يک سال ديکتاتوری تراجيلو سرنگون شد. خواهران ميرابال که به "پروانه های فراموش ناشدنی" تشبيه شده بودند، سمبول مقاومت ملی زنان دومينيکن تبديل شدند، آنچنان که در شعرها، آوازها و کتابها تقدير و تحسين می شدند. شرح زندگی و مبارزات آنها، الهام بخش تأليف رومانی به نام "در زمان پروانه ها"( In TheTime of Butterflies) توسط "جوليا آموازر" (Julia Alvarez) شد. رومان مذکور ، توصيف رنجها و آلام خواهران ميرابال درآخرين روزهای ديکتاتوری "تراجيلو" است.حالا همه ساله جهانيان از 25 نوامبر - 10 دسامبر، روز جهانی حقوق بشر - کمپاين و کارزار 16 روزه را اعلان مينمايند. در جون 1991م، مرکز هدايت جهانی زنان (CWGL) با مشارکت "اولين مؤسسه جهانی زنان برای زنان، خشونت و حقوق بشر :(Violence and Human Rights ,Women’s Global Institute on Women)توسط نمايندگان 20 کشور عضو اين دو نهاد بين المللی تدارک و اجرای يک کار زار جهانی 16 روزه برای مقابله با خشونت را به صورت ساليانه در جون 1991 م، اعلام نمود.25 نوامبر، مصادف با چهارم ماه قوس، روز بين المللی مبارزه برای محو خشونت عليه زنان است. در «اولين گردهمايی فيمينيستی برای آمريکای لاتين و جزاير دريای کارائيب» که در بوگوتا، کلمبيا، در روزهای 18 تا 21 جولای1981 م، تشکيل شد، روز 25 نوامبر به عنوان «روز جهانی محو خشونت عليه زنان» اعلان شد. تاريخ 25 نوامبر به ياد بود خاطره سه خواهر اهل جمهوری دومينيکن که به نام خواهران "ميرابال" معروف اند ، انتخاب شد. قتل اين سه زن در سال 1960 م، در دوران حکومت ديکتاتوری رافائل تروئيلو صورت گرفت.اين کارزار طرح مسايل مربوط به زنان به ويژه خشونت و حقوق بشری زنان را از 25 نوامبر تا 10 دسامبر ، مورد توجه قرار می دهد. 16 روز مذکور، سالگرد چهار رخداد اجتماعی و تاريخی مهم ذيل را در بردارد:ــ 25 نوامبر، روز جهانی محو خشونت عليه زنانــ 1 دسامبر، روز جهانی ايدز (Day World AIDS)ــ 6 دسامبر، کشتار مونتریال در سال 1986م، ( کشته شدن14 تن از محصلان اناث انجينری به جرم فيمنيست بودن در Montreal Ecole Polytechniqu دانشگاه صحنــ 10 دسامبر، روز جهانی حقوق بشر . اگر چه در ابتدا، تنها 23 زن به نمايندگی از 20 کشور جهان آغاز کننده اين حرکت بودند، اما با کوشش بی وقفه زنان و از طريق سازمانها و ارگانهای مربوطه در طول ده سال اخير، نهضت يکپارچه و نيرومندی به وجود آمد که امروز در بسياری از مناطق، کشورها و شهرهای دنيا 16 کمپاين محو خشونت عليه زنان را اعلام مينمايد.در گذشته ها به مناسبت 25 نوامبر تحت عنوان "روز جهانی رفع، يا روز نفی و يا پايان خشونت عليه زنان در کشورهای آمريکای لاتين و برخی کشورهای ديگر، محافل و اجتماعات داير ميشد. اين روز در آغاز توسط "اولين گردهمايی زنان آمريکای لاتين و کارابين" در بوگوتا، کلمبيا(18 تا 21 جولای 1981م ) مطرح شد. در آن گردهمايی، زنان شرکت کننده خشونت سيستماتيک نسبت به زنان از ضرب و شتم خانگی تا تجاوز و آزار جنسی تا خشونتهای دولتی همچون شکنجه و بدرفتاری با زنان زندانی سياسی را محکوم کرده و روز 25 نوامبر را به عنوان گراميداشت خاطره خواهران "ميرا بال"(Mirabal) تعيين نمودند.25 نوامبر، مصادف با پنجم قوس روز بين المللی مبارزه برای محو خشونت عليه زنان در اولين گردهمايی فيمينستی برای امريکای لاتين و جزاير دريای کاراتيب که در بوگاتا، کلمبيا، در روز های (18) جولای (1981) تشکيل شد و روز 25 به عنوان روز جهانی محو خشونت عليه زنان اعلان شد. اين روز به ياد بود از خاطره سه خواهر اهل جمهوری دومينيکن که به نام خواهران ميرابال معروف اند، انتخاب شد. قتل اين سه زن در سال (1960م) در دوران حکومت ديکتاتوری تراتيلو صورت گرفت.6 دسامبر، کشتار مونتریال در سال (1986) کشته شدن 14تن از محصلان اناث انجينری به جرم فيمنيست بودن در صحن دانشگاه pohytechicgu مجمع عمومی سازمان ملل به تاريخ 17 دسامبر 1999 م در هشتاد و سومين جلسه عمومی دوره پنجاه و چهارم خود بر اساس گزارش کميته سوم اجرايی، و با توافق نماينده گان (79) کشور عضو، روز 25 نوامبر را تحت عنوان روز جهانی محو خشونت عليه زنان طی قطعنامه شماره 54 تصويب نمود.خشونت عليه زنان يک مساله جهانی است. يک زخم سابقه، خونين، چرکين و ننگين، خشونت در جهان معاصر به شيوۀهای مختلف به زبان اعمال می شود.خشونت های خانوادگی، تجاوز، خريد و فروش زنان و دختران، تن فروشی اجباری، خشونت ناشی از جنگ، برده گی، تجاوز جنسی، کشتار دختران نوزاد، خشونت های سياسی، اقتصادی و غيره.
طبق آمار % 70 زنان تحت خشونت هستند. خشونت عليه يک چهارم زنان از ابتدای ازدواج آغاز می شود. در هر 12ثانيه يک زن مورد آزار و اذيت قرار می گيرد. ار هر سه زن در طول عمر شان يک زن وسيله شريک زنده گی خود مورد آزار و اذيت قرار می گيرد. خشونت در تمامی طبقات و نژاد های وجود دارد.